Taka jest właśnie

„Taka jest właśnie geneza książki, w której starałem się opisać niedawne i bolesne zdarzenia, szczerze, z dostępną w istniejących warunkach dokładnością. Najbardziej nawet tragiczna rzeczywistość zawsze kryje w sobie niejedną naukę i niejedno ostrzeżenie, tym lepiej zaś, jeśli można w niej znaleźć ziarno pociechy, której tak pragną serca ludzkie. Tyle zaś — jeśli nie więcej — na pewno zawdzięczamy tym, którzy w kampanii wrześniowej krew swoją i życie złożyli w ofierze.
Londyn, 1942 r.
Pod koniec marca 1939 roku odbywało się na Zamku warszawskim pod przewodnictwem Prezydenta Rzeczypospolitej posiedzenie Komitetu Naczelnego dla uczczenia pamięci Marszalka Józefa Piłsudskiego. Na posiedzeniu tym, które w pewnej chwili zostało znienacka przerwane, spadła na nie wtajemniczonych, a w ich liczbie i na mnie, pełna groźnej i brutalnej wymowy wieść o zgłoszonych przez rząd niemiecki żądaniach względem Polski. Pomimo usilnych starań nie mogłem się dowiedzieć, na czym żądania owe polegały, poinformowano mnie natomiast, że przed chwilą właśnie podpisany został rozkaz o mobilizacji niektórych okręgów i jednostek wojskowych armii polskiej.
Od lat szeregu byłem, właściwie mówiąc, odsunięty od wielkich zagadnień polityki państwowej, toteż wieść powyższa stanowiła dla mnie pod wielu względami wstrząsającą niespodziankę. O rozwoju stosunków polskoniemieokich, o przebiegu i treści październikowej wizyty ministra Becka w Berchtesgaden oraz styczniowej wizyty ministra Ribbentropa w Warszawie wiedziałem niewiele więcej ponad to, co można było wyczytać na łamach prasy codziennej, źle poinformowanej, inspirowanej na nutę urzędowego optymizmu.“(1)